کلاهبرداری دیجیتال وارد مرحله ای تازه و نگران کننده شده است. فناوری دیپ فیک که زمانی بیشتر به عنوان ابزاری برای سرگرمی یا دستکاری های محدود شناخته می شد، اکنون به سلاحی سازمان یافته در دست شبکه های مجرمانه تبدیل شده است. یافته های یک مطالعه جدید نشان می دهد جعل هویت با استفاده از صدا، تصویر و ویدئوی مصنوعی، در ابعادی «صنعتی» در حال انجام است و خسارت های مالی و اعتباری گسترده ای به افراد، شرکت ها و حتی نهادهای رسانه ای وارد کرده است.

به گزارش گاردین، پژوهش های جدید نشان می دهد کلاهبرداری های مبتنی بر دیپ فیک به سرعت در حال گسترش است و مجرمان از این فناوری به صورت سیستماتیک و سازمان یافته استفاده می کنند.
بر اساس این گزارش، دیپ فیک ها دیگر محدود به ویدئوهای جعلی از سیاستمداران یا چهره های مشهور نیستند. امروز از صدای جعلی مدیرعامل ها برای فریب کارکنان مالی شرکت ها استفاده می شود، تماس های تصویری جعلی برای انتقال پول انجام می گیرد و حتی خبرنگاران و فعالان رسانه ای هدف جعل هویت قرار می گیرند. پیشرفت سریع مدل های هوش مصنوعی باعث شده تشخیص جعلی بودن این محتواها، حتی برای افراد حرفه ای نیز دشوار شود.
یکی از ابعاد نگران کننده این پدیده، مقیاس پذیری آن است. برخلاف کلاهبرداری های سنتی که به نیروی انسانی و زمان نیاز داشتند، دیپ فیک ها می توانند به صورت انبوه و خودکار تولید شوند. یک شبکه مجرمانه قادر است هزاران تماس یا پیام جعلی را هم زمان اجرا کند، آن هم با کیفیتی که حس اعتماد قربانی را به سرعت جلب می کند.
گزارش گاردین به ویژه به تأثیر این روند بر روزنامه نگاران و زنان اشاره می کند. دیپ فیک های جنسی و محتوای تحقیرآمیز جعلی، به ابزاری برای تهدید، باج گیری و خاموش کردن صداهای منتقد تبدیل شده اند. این مسئله نه تنها آسیب فردی، بلکه پیامدهای جدی برای آزادی بیان و اعتماد عمومی به رسانه ها دارد.
نهادهای امنیتی و فناوری تلاش کرده اند با توسعه ابزارهای تشخیص دیپ فیک مقابله کنند، اما کارشناسان می گویند مسابقه ای نابرابر در جریان است. هر بار که ابزار تشخیص بهبود می یابد، مدل های جعل نیز پیشرفته تر می شوند. در نتیجه، اتکا به راه حل های فنی به تنهایی کافی نیست و نیاز به چارچوب های حقوقی، آموزشی و همکاری بین المللی احساس می شود.
در سطح اقتصادی، خسارت های مالی ناشی از کلاهبرداری دیپ فیک به میلیاردها دلار رسیده و انتظار می رود این رقم افزایش یابد. شرکت ها مجبور شده اند پروتکل های امنیتی جدیدی تعریف کنند و حتی تماس تصویری یا صوتی مدیران را بدون تأیید چندمرحله ای معتبر ندانند—نشانه ای از فروپاشی اعتماد سنتی در ارتباطات دیجیتال.
در مجموع، گزارش جدید یک هشدار جدی است: دیپ فیک دیگر یک تهدید آینده نگرانه نیست، بلکه یک بحران فعال و در حال گسترش است؛ بحرانی که اگر به موقع مهار نشود، می تواند اعتماد عمومی به تصویر، صدا و حتی واقعیت دیجیتال را به شدت تضعیف کند.