جلسه ضدانحصار نتفلیکس منفجر شد

آنچه قرار بود یک جلسه فنی درباره ضدانحصار و پیامدهای ادغام بزرگ رسانه ای باشد، به سرعت به میدان نبرد سیاسی-فرهنگی تبدیل شد. مدیران نتفلیکس در برابر سناتورها حاضر شدند تا درباره معامله پیشنهادی برای خرید بخش بزرگی از دارایی های وارنر برادرز دیسکاوری توضیح دهند؛ اما بخشی از جلسه از «رقابت، قیمت گذاری و تمرکز بازار» فاصله گرفت و به بحث هایی درباره محتوای نتفلیکس، ارزش های فرهنگی، و اتهام «وُک بودن» کشیده شد. همین تغییر زمین بازی نشان می دهد ادغام های بزرگ در صنعت رسانه، دیگر فقط با معیارهای اقتصادی سنجیده نمی شوند؛ بلکه در فضای قطبی سیاست آمریکا، با معیارهای فرهنگی هم داوری می شوند. 

به گزارش The Verge، در جلسه سنا درباره ادغام پیشنهادی نتفلیکس و دارایی های وارنر، برخی سناتورهای جمهوری خواه جلسه را به انتقاد از محتوای نتفلیکس و «وُک بودن» کشاندند؛ در حالی که نگرانی های ضدانحصاری و اثر بر رقابت هم مطرح بود. 

طبق روایت ها، پرسش های اصلی ضدانحصار معمولاً این هاست: آیا این ادغام انتخاب مصرف کننده را کمتر می کند؟ آیا قیمت ها بالا می رود؟ آیا قدرت چانه زنی برای تولیدکننده ها و نیروی کار بدتر می شود؟ و آیا یک بازیگر خیلی بزرگ می تواند بازار را قفل کند؟ اما فضای جلسه نشان داد یک خط حمله دیگر هم وجود دارد: «نفوذ فرهنگی پلتفرم ها» و این که آیا سیاست مداران می توانند با فشار سیاسی، مسیر ادغام را تغییر دهند. 

گاردین هم نوشته سناتورها علاوه بر نگرانی های رقابتی، درباره اشتغال، قیمت ها و تجربه بد ادغام های رسانه ای گذشته سوال کردند و مدیر نتفلیکس تلاش کرد ادعا کند این معامله متفاوت است. هم زمان، اختلافات سیاسی درباره این که نهادهای ناظر در دولت وقت چگونه با ادغام برخورد خواهند کرد، به بحث دامن زد. در چنین شرایطی، حتی «دیدارهای سیاسی» یا «حواشی بیرونی» می تواند به سوژه جلسه تبدیل شود و مسیر پرونده را پیچیده تر کند. 

از منظر صنعت رسانه، این پرونده یک آزمون بزرگ است: آیا نتفلیکس می تواند با روایت «نجات/تقویت اشتغال و تولید محتوا» ادغام را توجیه کند، یا مخالفان با روایت «تمرکز قدرت و آسیب به رقابت» دست بالا را می گیرند؟ و مهم تر: وقتی دعوای فرهنگی وارد پرونده می شود، هزینه تصمیم گیری برای نهادهای ناظر بالا می رود، چون دیگر فقط اقتصاد نیست؛ سیاست عمومی و فشار اجتماعی هم هست.