بانک مرکزی چین امروز نرخهای مرجع وامدهی را برای شانزدهمین ماه متوالی بدون تغییر نگه داشت. نرخ LPR یکساله همچنان ۳ درصد و نرخ پنجساله ۳.۵ درصد باقی مانده است؛ دقیقاً مطابق انتظار هر ۲۱ شرکتکننده در نظرسنجی رویترز.
اما اهمیت خبر در «عدم تغییر نرخ» نیست. رویترز میگوید فضای مانور پکن برای تسهیل گسترده پولی محدودتر شده است؛ از یک طرف فدرال رزرو آمریکا نرخ بهره را بالا برده و شکاف بازده اوراق آمریکا و چین به نزدیکی رکورد رسیده و از طرف دیگر حاشیه سود بانکهای چینی تحت فشار است. همزمان ضعف بخش مسکن و دولتهای محلی باعث شده رشد اعتبار پایین بماند. برخی اقتصاددانان معتقدند چین به مراحل پایانی چرخه کاهش نرخ رسیده است.
این خبر برای ایران اهمیت مستقیم دارد. چین یکی از مهمترین خریداران نفت، پتروشیمی، فلزات و مواد خام جهان است. اگر پکن بهجای یک بسته محرک بزرگ، سیاست پولی محتاطانهتری ادامه دهد، صادرکننده ایرانی نباید فرض کند تقاضای چین صرفاً به دلیل ضعف اقتصاد داخلی بهزودی با موج اعتبار ارزان جهش خواهد کرد.
همزمان تقویت یوان که خود بانک مرکزی چین نیز با آن روبهروست میتواند قیمت کالاهای چینی را برای واردکنندگان خارجی تغییر دهد. بنابراین برای شرکت ایرانی، دو متغیر باید جداگانه دیده شود: تقاضای چین برای کالای ایرانی و هزینه خرید از چین.
اقدام امروز: اگر چین بازار صادرات یا منبع تأمین شماست، بودجه ۶ تا ۱۲ ماه آینده را بر مبنای «محرک اقتصادی بزرگ چین» نبندید. سه سناریو برای رشد تقاضا و نرخ یوان تعریف کنید و موجودی یا قرارداد بلندمدت را بر همان اساس تنظیم کنید.