نقش بنیادی برنامه ریزی استراتژیک

برنامه ریزی استراتژیک و مارکتینگ موفق نیازمند قابلیت هایی چون درک، خلق، ارائه، کسب و حفظ ارزش مدنظر مشتری است. تنها گروهی برگزیده از شرکت ها در طول تاریخ به عنوان مارکترهای ماهر متمایز شده اند؛ شرکت هایی همچون: بی. ام. دبلیو، دیزنی، کوستکو، مک دونالد، هوندا، تویوتا و…. تمرکز این شرکت ها بر مشتری است و طوری سازماندهی  شده اند که به گونه ای موثر پاسخگوی نیازهای متغیر مشتری باشند. تمامی آنها واحدهای مارکتینگ دارای کارمندان مناسب دارند و سایر واحدهای شان نیز قبول دارند که رئیس، مشتری است.

به گزارش هورموند، مارکترها به منظور اطمینان از انتخاب و اجرای فعالیت های مناسب، باید اولویت را به برنامه ریزی استراتژیک در سه بخش مهم بدهند:  ۱- مدیریت فعالیت های تجاری یک شرکت در قالب یک مجموعه سهام، 2- ارزیابی قدرت هر یک از فعالیت های تجاری با توجه به نرخ رشد بازار و جایگاه و تناسب شرکت در آن بازار،  3- ایجاد یک استراتژی. شرکت باید به منظور دستیابی به اهداف بلندمدت هر یک از فعالیت های تجاری، یک برنامه موفق طرح ریزی کند.

اغلب شرکت های بزرگ از چهار سطح سازمانی تشکیل می شوند:  1-شرکت،  2- بخش،  3- واحد تجاری، 4- محصول. رئیس شرکت مسئول طرح ریزی یک برنامه استراتژیک شرکتی به منظور هدایت کل واحد اقتصادی است.

او در مورد میزان منابعی که باید به هر بخش اختصاص داده شود به علاوه تعیین فعالیت های تجاری که باید آغاز یا حذف شوند، تصمیم گیری می کند. هر بخش، برنامه ای به منظور پوشش هزینه های تخصیص داده شده به هر یک از واحدهای تجاری درون بخش، راه میندازد. هر واحد تجاری یک برنامه استراتژیک به منظور هدایت آن فعالیت تجاری به سمت آینده پرسود شکل می دهد. در آخر، هر سطح محصول (خط محصول، مارک) به منظور دستیابی به اهدافش یک برنامه مارکتینگ ایجاد می کند.

برنامه مارکتینگ ابزار مرکزی هدایت و هماهنگ سازی تلاش مارکتینگ است. آن در دو سطح عمل می کند: استراتژیک و تاکتیکی. برنامه مارکتینگ استراتژیک، بازارهای هدف و بیانیه ارزش شرکت را بر مبنای تحلیلی از بهترین فرصت های بازار، طرح ریزی می کند. برنامه مارکتینگ تاکتیکی، تاکتیک های مارکتینگ از جمله مشخصه های محصول، ارتقا، فروش کالا، قیمت گذاری، کانال های فروش و خدمات را مشخص می کند.

برنامه ریزی استراتژیک شرکتی و بخشی

برخی از شرکت ها به واحدهای تجاری شان این آزادی را می دهند تا اهداف و استراتژی های مختص خود را در زمینه فروش و سوددهی تعیین کنند. سایر شرکت ها اهداف واحدهای تجاری را تعیین ولی به آنها این امکان را می دهند تا استراتژی های خود را داشته باشند. باز هم شرکت هایی دیگر اهداف را تعیین و در ایجاد استراتژی های هر یک از واحدهای تجاری نیز حضور دارند.

تمامی روسای شرکتی چهار فعالیت برنامه ریزی را برعهده  دارند:

1-تعریف ماموریت شرکت

2-راه اندازی واحدهای تجاری استراتژیک

3-واگذاری منابع به هر یک از واحدهای تجاری استراتژیک

4-ارزیابی فرصت های رشد