«مارس» خرید کلانِ «کِلانُوا» را نهایی کرد؛ بازی اسنک ها وارد فصل تازه ای شد

«مارس» با تکمیل خرید «Kellanova» (مالک برندهایی مثل Pringles)، یکی از بزرگ ترین جابه جایی های چند سال اخیر در بازار جهانی خوراکی های آماده را به سرانجام رساند؛ معامله ای که می تواند معادلات قیمت گذاری، نوآوری محصول و قدرت چانه زنی با خرده فروشان را در بسیاری از کشورها تغییر دهد. این ادغام، دو سبد برند بزرگ را زیر یک سقف می آورد و مارسی را می سازد که هم در شکلات و تنقلات قوی است و هم در بخش اسنک های نمکی و محصولات صبحانه/میان وعده نفوذ بیشتری پیدا می کند.

به گزارش ConfectioneryNews، این شرکت اعلام کرده تکمیل معامله را «لحظه ای تحول آفرین» می داند و هدفش را شکل دادن به آینده صنعت اسنک و توسعه حضور جهانی عنوان کرده است. در روایت رسمی، محور اصلی روی «گسترش دسترسی به مصرف کنندگان بیشتر» و «ساختن دسته های جدید محصول» گذاشته شده؛ اما پشت صحنه، این ادغام یک پیام روشن هم دارد: در بازاری که رشد مصرف در بسیاری از اقتصادهای توسعه یافته کند شده، بزرگ تر شدن و هم افزایی هزینه ها تبدیل به یک استراتژی بقا و رقابت شده است.

کِلانُوا میراث بخشی از کسب وکارهای تاریخی کِلاگ را با خود دارد و مزیتش فقط برند نیست؛ شبکه توزیع، قراردادهای فروش و تجربه حضور در قفسه های خرده فروشی های بزرگ هم هست. مار س هم در ساخت برندهای جهانی و بازاریابی توده ای مهارت دارد. ترکیب این دو، احتمالاً باعث می شود جنگ اصلی بازار به جای «محصول» به سمت «کانال و سهم قفسه» برود؛ یعنی اینکه چه کسی بهتر می تواند در فروشگاه های فیزیکی و آنلاین، توجه مشتری را بخرد و نگه دارد.

آنچه این خبر برای کسب وکارها معنی می دهد این است که موج ادغام در صنایع مصرفی هنوز تمام نشده. برای برندهای کوچک تر، چنین غول هایی می توانند هم تهدید باشند (فشار قیمت و سهم قفسه) و هم فرصت (نیاز به تامین کننده های چابک، طعم ها و نوآوری های ریز). اگر کسب وکار غذایی/کالای مصرفی دارید، مزیت شما باید «سرعت نوآوری، تمایز واقعی و داستان برند» باشد؛ چون در بازی مقیاس، برنده معمولاً کسی است که شبکه توزیع و بودجه بازاریابی بزرگ تری دارد.