چین از پنج مقصد اصلی صادرات آلمان خارج می شود؛ نشانه ای از تغییر نقشه تجارت اروپا

آژانس دولتی تجارت آلمان پیش بینی کرده که چین امسال برای نخستین بار از سال ۲۰۱۰ به این سو، از جمع پنج مقصد اصلی صادرات آلمان بیرون می رود و به رتبه هفتم سقوط می کند؛ تغییری که در ظاهر یک جابه جایی آماری است، اما در عمل می تواند جهت گیری بسیاری از شرکت های اروپایی را در انتخاب بازار هدف و زنجیره تامین دگرگون کند. کاهش صادرات به چین، هم به معنای افت تقاضا در بخشی از بازار چین است و هم به معنای سخت تر شدن رقابت برای برندهای اروپایی.

به گزارش رویترز، میزان صادرات آلمان به چین در سال جاری حدود ۱۰ درصد کاهش یافته و پیش بینی شده ارزش آن به حدود ۸۱ میلیارد یورو برسد. این افت، در بستری رخ می دهد که هم اقتصاد چین با چالش های داخلی (مصرف، املاک، اعتماد) دست وپنجه نرم می کند و هم برخی صنایع آلمان—به خصوص خودرو و ماشین آلات—با رقبای چینی قدرتمندتری مواجه شده اند. در نتیجه، همان بازاری که زمانی موتور رشد بسیاری از شرکت های آلمانی بود، حالا پیچیده تر و پرریسک تر شده است.

برای کسب وکارها، این خبر یک پیام راهبردی دارد: «تمرکز بازار» دیگر مزیت مطلق نیست. شرکت هایی که سال ها روی چین به عنوان مقصد اصلی رشد حساب می کردند، اکنون ناچارند به تنوع بازار و توسعه کانال های دیگر فکر کنند—از آمریکای شمالی و جنوب شرق آسیا گرفته تا هند و خاورمیانه. در سطح زنجیره تامین هم این تحول مهم است، چون وقتی صادرات تغییر مسیر می دهد، واردات قطعه، سرمایه گذاری های مشترک و حتی تصمیمات تولید نیز تغییر می کند.

آنچه این خبر برای مدیران معنی می دهد این است که در برنامه ریزی ۲۰۲۶ باید «ریسک ژئو اقتصادی» را مثل ریسک مالی جدی گرفت. اگر بازار هدف شما چین است، لازم است به طور همزمان استراتژی «رقابت با برندهای محلی»، «سازگار شدن با مقررات»، و «گزینه خروج یا کاهش وابستگی» را داشته باشید. اگر هم در بازارهای جایگزین فعال هستید، این تغییر می تواند یک فرصت باشد: رقبا از چین عقب می نشینند و منابعشان را به بازارهای دیگر می آورند؛ باید آماده رقابت جدید باشید.