فرصت امروز: در حالی که اقتصاد ایران همچنان با تورم بالا و کاهش مستمر قدرت خرید خانوارها مواجه است، تعیین تکلیف حقوق و دستمزد سال ۱۴۰۵ به مهم ترین محور اخبار اقتصادی امروز تبدیل شده است. مجموعه ای از خبرهای منتشر شده درباره افزایش حقوق کارگران، کارمندان و بازنشستگان، تعیین سقف معافیت های مالیاتی و سیاست های حمایتی، نشان می دهد که سیاست گذار در آستانه یک تصمیم حساس و چندبعدی قرار گرفته است.
گزارش ها حاکی از آن است که جلسات تعیین دستمزد سال آینده وارد مرحله جدی شده و احتمال اعلام عدد نهایی در روزهای پیش رو وجود دارد. همزمان، برخی اظهارنظرها از احتمال افزایش چند مرحله ای حقوق در طول سال خبر می دهند؛ موضوعی که نشان می دهد سیاست گذار به دنبال انعطاف بیشتر در مواجهه با تورم است.

چالش اصلی در تعیین حقوق ۱۴۰۵، شکاف عمیق میان درآمد و هزینه خانوارهاست. در سال های اخیر، نرخ تورم در بسیاری از کالاها و خدمات از رشد دستمزدها پیشی گرفته و عملا قدرت خرید واقعی کاهش یافته است. به همین دلیل، هرچند افزایش حقوق می تواند بخشی از فشار را کاهش دهد، اما این پرسش همچنان مطرح است که آیا این افزایش می تواند عقب ماندگی سال های گذشته را جبران کند یا تنها سرعت کاهش قدرت خرید را کمتر می کند.
برخی سناریوهای مطرح شده از افزایش های قابل توجه حقوق خبر می دهند، اما تجربه نشان داده است که در صورت نبود سیاست های مکمل، این افزایش ها به سرعت در تورم مستهلک می شوند.
در کنار عدد افزایش حقوق، یکی از مهم ترین متغیرها، مالیات است. اخبار امروز نشان می دهد که سقف معافیت مالیاتی حقوق در سال ۱۴۰۵ تعیین شده و تغییراتی در نحوه اخذ مالیات در دستور کار قرار دارد.
این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که افزایش حقوق اسمی، در صورتی که با افزایش بار مالیاتی همراه باشد، لزوما به افزایش درآمد واقعی منجر نمی شود. به بیان دیگر، آنچه برای خانوار اهمیت دارد، «دریافتی خالص» است نه صرفا رقم اعلامی حقوق.
از همین رو، ترکیب سیاست های مزدی و مالیاتی نقش تعیین کننده ای در اثرگذاری واقعی تصمیمات دارد.
در کنار حقوق شاغلان، موضوع متناسب سازی حقوق بازنشستگان نیز یکی از محورهای اصلی اخبار امروز است. گزارش ها از تعیین تکلیف نسبی این موضوع برای سال آینده حکایت دارد، اما همچنان چالش هایی در نحوه اجرا و تامین منابع وجود دارد.
بازنشستگان به دلیل ثابت بودن درآمد و آسیب پذیری بیشتر در برابر تورم، از جمله گروه هایی هستند که بیشترین فشار را متحمل شده اند. به همین دلیل، هرگونه تاخیر یا عدم تحقق وعده های متناسب سازی می تواند تبعات اجتماعی قابل توجهی داشته باشد.
یکی دیگر از محورهای مهم، وضعیت صندوق های بیمه ای است. اخبار امروز به ناترازی این صندوق ها و تلاش برای اصلاح ساختار آنها اشاره دارد. در عین حال، گزارش هایی از تاخیر در پرداخت مطالبات و حتی حذف پوشش بیمه ای برخی گروه ها منتشر شده است.
این وضعیت نشان می دهد که مساله معیشت تنها به حقوق محدود نمی شود و پایداری نظام تامین اجتماعی نیز با چالش های جدی مواجه است. بدون اصلاح این ساختار، هرگونه افزایش حقوق می تواند موقتی و ناپایدار باشد.
در کنار سیاست های مزدی، دولت همچنان از ابزارهای حمایتی مانند یارانه و کالابرگ استفاده می کند. اخبار امروز از پرداخت های جدید و افزایش پوشش برخی دهک ها حکایت دارد.
این سیاست ها اگرچه می توانند در کوتاه مدت بخشی از فشار معیشتی را کاهش دهند، اما جایگزین افزایش پایدار درآمد نیستند. به همین دلیل، نقش آنها بیشتر به عنوان مکمل سیاست های مزدی تعریف می شود.
یکی از مهم ترین مباحث مطرح در تعیین حقوق، عدالت مزدی است. این موضوع شامل فاصله میان حقوق بخش های مختلف، شکاف میان کارگران و کارمندان، و همچنین تفاوت میان شاغلان و بازنشستگان می شود.
اخبار امروز نیز نشان می دهد که این موضوع در سطح تصمیم گیری مورد توجه قرار گرفته و تلاش هایی برای کاهش این شکاف ها در حال انجام است. با این حال، تحقق عدالت مزدی نیازمند اصلاحات عمیق تر در ساختار پرداخت هاست.
در نهایت، سیاست گذار اقتصادی در برابر یک دوراهی کلاسیک قرار دارد. افزایش قابل توجه حقوق می تواند به بهبود نسبی معیشت کمک کند، اما در صورت تامین نشدن منابع، می تواند به افزایش کسری بودجه و در نهایت تورم منجر شود. از سوی دیگر، محدود کردن افزایش حقوق برای کنترل تورم، فشار بیشتری بر خانوارها وارد می کند.
به همین دلیل، تصمیم درباره حقوق ۱۴۰۵ تنها یک تصمیم عددی نیست، بلکه بخشی از یک بسته سیاستی گسترده تر است که باید میان ثبات اقتصادی و معیشت مردم تعادل ایجاد کند.
آنچه امروز در اخبار اقتصادی دیده می شود، نشان دهنده تمرکز سیاست گذاری بر مساله معیشت است. از افزایش حقوق و تعیین مالیات گرفته تا متناسب سازی بازنشستگان و سیاست های حمایتی، همگی اجزای یک پازل هستند که هدف آن کاهش فشار اقتصادی بر خانوارهاست.
با این حال، تجربه نشان می دهد که بدون مهار تورم و اصلاحات ساختاری، هیچ افزایش حقوقی نمی تواند به تنهایی معیشت را بهبود بخشد. به همین دلیل، تصمیم پیش روی دولت و مجلس، فراتر از تعیین یک عدد، تعیین مسیر اقتصاد در سال آینده خواهد بود.