افزایش قیمت دیزل دیگر یک شوک چندروزه بازار انرژی نیست. دادههای تازه نشان میدهد موجودی جهانی به اندازهای پایین آمده که فعالان بازار انتظار دارند تنگنای عرضه تا سال ۲۰۲۷ نیز ادامه پیدا کند.

رویترز گزارش داده موجودی دیزل آمریکا در ۱۱ سپتامبر به ۱۰۷.۹ میلیون بشکه رسیده؛ پایینترین سطح ثبتشده برای این مقطع از سال از زمان آغاز آمار در ۱۹۸۲. اداره اطلاعات انرژی آمریکا نیز پیشبینی میکند موجودی فرآوردههای تقطیری در سپتامبر به زیر ۱۰۰ میلیون بشکه برسد و تا پایان ۲۰۲۶ و بخش عمده ۲۰۲۷ پایینتر از متوسط پنجساله باقی بماند. ذخایر دیزل در مرکز بزرگ آمستردام–روتردام–آنتورپ نیز در ماه ژوئیه حدود ۱۶ درصد پایینتر از متوسط پنجساله بوده است.
یک علامت جالب از شدت کمبود در بازار انبارداری دیده میشود: ظرفیت مخازن خالی برای اجاره در آمریکای شمالی افزایش یافته، چون معاملهگران سوخت کافی برای ذخیرهکردن ندارند. همزمان حاشیه پالایش دیزل در آمریکا در ۱۴ سپتامبر به رکورد ۱۱۸.۶۲ دلار برای هر بشکه رسیده است.
برای کسبوکار ایرانی، این خبر از قیمت نفت خام ملموستر است. دیزل مستقیماً وارد هزینه کامیون، کشاورزی، معدن، ماشینآلات سنگین، حمل دریایی و بخشی از تولید صنعتی جهان میشود. حتی اگر قیمت داخلی سوخت یک شرکت ایرانی مستقیماً با بازار جهانی حرکت نکند، تأمینکننده خارجی، حمل بینالمللی و قیمت کالای وارداتی تحت تأثیر قرار میگیرد.
نکته مدیریتی مهم این است که دیگر نباید هزینه حمل را با فرض بازگشت سریع بازار به شرایط عادی بودجهبندی کرد. شرکتهایی که حاشیه سود پایینی دارند، ممکن است افزایش چنددرصدی هزینه لجستیک را نتوانند جذب کنند.
اقدام امروز: در قیمت تمامشده سهماهه و ششماهه آینده، یک سناریوی مستقل برای «سوخت و حمل گران برای مدت طولانی» تعریف کنید. مسیرهای تحویل، تعداد سفرهای غیرضروری و میزان تجمیع محمولهها را دوباره بهینه کنید.
