تغییر استانداردهای سوخت آمریکا؛ آیا واقعاً به نفع خودروساز و مصرف کننده است؟

وقتی دولت ها استانداردهای سوخت را تغییر می دهند، اثر آن فقط روی قیمت بنزین نیست؛ روی نقشه سرمایه گذاری خودروسازها، سرعت نوآوری فناوری و استراتژی تولید هم اثر می گذارد. اگر استانداردها سخت گیرانه تر باشند، شرکت ها مجبورند هزینه بیشتری برای فناوری های کم مصرف/برقی کنند؛ اگر استانداردها آسان تر شود، فشار هزینه کم می شود—اما ممکن است در بلندمدت رقابت پذیری جهانی و مسیر نوآوری را تغییر دهد.

به گزارش الجزیره، کارشناسان درباره ادعای دولت آمریکا مبنی بر اینکه تغییرات پیشنهادی در استانداردهای سوخت می تواند به کاهش هزینه ها و افزایش حاشیه سود خودروسازها و حتی کاهش قیمت برای مصرف کننده منجر شود، تردیدهایی را مطرح کرده اند و این موضوع را تا حدی «بسیار حدسی» توصیف کرده اند. همچنین در گزارش آمده دولت گفته خودروسازان می توانند تا ۲۰۳۱ ده ها میلیارد دلار از هزینه های فناوری صرفه جویی کنند.

از نگاه کسب وکار، این تصمیم برای خودروسازها یک دوگانه می سازد. کاهش فشار مقرراتی می تواند در کوتاه مدت جریان نقدی را بهتر کند و قیمت گذاری را انعطاف پذیرتر کند؛ اما اگر رقبا در اروپا/چین سریع تر به سمت فناوری های پاک بروند، عقب افتادن در نوآوری ممکن است هزینه استراتژیک بزرگ تری داشته باشد. برای مصرف کننده هم نتیجه قطعی نیست: ممکن است قیمت خودرو کوتاه مدت پایین تر بیاید، اما هزینه سوخت و اثرات جانبی می تواند در بلندمدت تصویر را تغییر دهد.

تحلیل کوتاه: برای مدیران صنایع، این خبر یادآور یک اصل است: مقررات، بخشی از استراتژی محصول است. اگر کسب وکار شما به سیاست گذاری وابسته است، باید سناریوهای چندگانه بسازید و روی یک مسیر ثابت شرط نبندید. برای استارتاپ ها هم فرصت ایجاد می شود: هر تغییر استاندارد، بازار جدیدی برای ابزارهای بهره وری سوخت، مدیریت ناوگان، تحلیل داده های مصرف و حتی فناوری های هیبریدی/بهینه سازی موتور می سازد.