موفقیت تنها با دنبال کردن یک فرآیند مشخص به دست می آید

رسیدن به موفقیت، روش های واضح و روشنی دارد. اگر روش ها را به دقت انجام ندهید، از مسیر خود منحرف می شوید.

در سال ۱۹۱۱ دو تیم اکتشافی برای اولین سفر به قطب جنوب برنامه ریزی کردند. یک تیم، تحت رهبری رالد آموندسن به این هدف رسید. تیم دیگر که توسط رابرت اسکات رهبری می شد، موفق نشد. در حقیقت تمام اعضای تیم اسکات، تنها ۱۱ مایل عقب تر از مکان دریافت تدارکات بعدی تلف شدند.

موفقیت تیم آموندسن حاصل بهره گیری از سه شیوه بود. اولین شیوه، داشتن یک فرآیند است. اعضای تیم او در هر روزی – بارانی یا آفتابی، تگرگ یا برف- مسافت ۲۰ مایل را می پیمودند. اگر اوضاع اعضای تیم بهتر بود و می توانستند مسافت بیشتری را پیش روند، تنها ۲۰ مایل اضافه تر می رفتند. از سوی دیگر، اگر احساس خستگی می کردند یا شرایط جوی ایده آل نبود، باز هم مجبور بودند میزان تعیین شده ۲۰ مایل را به پیش روند. تیم اسکات این شیوه را در پیش نگرفته بودند. آنها از شرایط جوی به نفع خود استفاده می کردند و برخی روزها مسافت ۴۰ تا ۶۰ مایل را می پیمودند و در روزهایی که انرژی کمتری داشتند مسافت کمی را می رفتند. آنها پراکنده و ناسازگار رفتار می کردند و فرآیند تعیین شده ای نداشتند.

هر دو گروه در یک زمان شروع به حرکت کردند، دارای تجهیزات و سطوح تخصص مشابهی بودند، بنابراین شرایط جوی یا استعداد، جزو عوامل موفقیت یا شکست آنها نبوده است. دلیل نتیجه متفاوت آنها، نحوه عملکرد متفاوت بود.

شیوه دوم در راه رسیدن به موفقیت، تمرکز است. مورتن هنسن نویسنده کتاب «بهترین عملکرد در محیط کار: پرثمرترین کارمندان چگونه کمترین میزان کار را انجام می دهند و عملکرد بهتری دارند و نتایج بهتری به دست می آورند»، یکی از ۵۰ متفکر برتر دنیا در زمینه مدیریت است. او به شرح چگونگی پیروز شدن تیم آموندسن به وسیله تمرکز روی موارد کمتر می پردازد.

اعضای تیم اسکات سه برابر بیشتر از تیم آماندسن بود، دو برابر بودجه و منابع بسیار بیشتری داشت؛ گروه اسکات از انواع وسایل حمل و نقل از جمله سگ ها، سورتمه های موتوری، اسب های سیبری، اسکی و نفربرها استفاده می کرد. آماندسن این امکانات را نداشت. او تنها به یک روش حمل و نقلی متوسل شد: سگ ها.

مطلب مرتبط: موفقیت دشمن شماره یک شما است

سومین مشخصه تعریف کننده برای دستیابی به موفقیت، تلاش یا به گفته خود آماندسن وسواس فکری بود. تنها محصول جانبی مشغولیت روی موارد کمتر، بهینه سازی تمرکز فرد نیست، بلکه محدود کردن حوزه مشغولیت روی مسئله ای برای تمرکز و وسواس روی فرآیند دستیابی به آن است. دلیل به موفقیت رسیدن آماندسن این نبود که روی موارد کمتری (برای مثال روی سگ ها) تمرکز می کرد؛ صحبت از دشواری های سفر به قطب جنوب است. دلیل موفقیت او تعیین هدف روشن و دنبال کردن یک فرآیند برای برنده شدن بود؛ او روی کیفیت حمل و نقل با سگ ها وسواس به خرج داد و اصول مشخصی را با دقت بسیار محدود و قسمت کرد تا به او کمک کند به پیگیری فرآیند تعیین شده متعهد باشد و روزانه برای به حداکثر رساندن تلاش های خود عمل کند. آماندسن از هدف خود برای تمرکز کردن استفاده کرد.

جف باس نویسنده مقاله، این داستان را به همراه چند داستان دیگر در مورد شرایط زندگی پیشین خود در نیروی دریایی و به عنوان مربی تیم های مدیریت در سخنرانی اخیر خود در شرکت خدمات مالی بیان کرده است. او درباره چگونگی کنترل هرج و مرج ها و حفظ تمرکز در شرایط عدم قطعیت با حفظ عملکرد عالی در تخصص خود سخنرانی کرد.

در واقع، اهمیتی ندارد که صنعت، نقش شغلی یا عنوان شما چه باشد یا این که یک حرفه کاری پیش از شما چقدر پیشرفت کرده باشد. اگر می خواهید به قطب جنوب خود برسید باید از ابزارهای ذهنی مشابهی با آماندسون استفاده کنید.

سه روش مناسب در برابر رهبران وجود دارد؛ این روش ها را از زبان جف باس بررسی می کنیم:

۱. برنامه داشتن

گروهی در آرزوی پیروزی است و گروه دیگر برای رسیدن به موفقیت، برنامه ریزی می کند. تیم آماندسن یک فرآیند و حوزه کاری روشن و تعریف شده برای اجرای برنامه خود داشت. تیم اسکات فاقد این برنامه بود. ما هیچ زمانی در نیروی دریایی، از امید به عنوان روش برنامه ریزی استفاده نکردیم. تصمیمات ما براساس تمرکز روشن بر مفهوم برنده شدن و فرآیند مشخصی از روش دستیابی به آن گرفته می شد. به این دلایل، اول از همه اهداف خود را مشخص کنید.

۲. نه گفتن به انجام کار بیشتر

وقتی به موقعیتی نه بگویید، به موقعیت بعدی بله می گویید، اما این تنها یک بخش از معادله است. انجام موارد کمتر ایده آل تر است، اما این موضوع وقتی که برای رسیدن به شرایط بیان شده با پشتکار عمل نکنید (بدون وسواس)، بی اهمیت می شود. موارد دارای اهمیت برای خود را بر اساس ارزش های شخصی تان شناسایی کنید و هر موضوع اضافه ای را در مسیر خود حذف کنید. هیچ شک و شبهه ای در این مورد وجود ندارد. باید به فرآیند تعیین شده پایبند بمانید یا این که از مسیر موفقیت دور می شوید. زمانی که پس از تحصیلم به بخش آموزش و گزینش نیروی دریایی ایالات متحده پیوستم، شکی نداشتم که این مسیر را به انتها می رسانم؛ دلیل ذهنیت خاص من این بود خود را تحت یک سری اصول تمرینی خسته کننده قرار داده بودم که مرا از لحاظ فیزیکی آماده می کرد و البته از لحاظ ذهنی بیشتر آماده بودم. من به موقعیت های بسیاری در دانشگاه نه گفته بودم، چون تمرکز من به عضو شدن در نیروی دریایی محدود شده بود.

مطلب مرتبط: برنامه ریزی به سبک افراد موفق

۳. بررسی سطح پیشرفت

برنامه داشتن مهم است، تعهد به آن نیز عالی است، اما اگر در مسیر خود برنامه ای برای پیگیری کردن کارها با گرفتن بازخوردهای دنباله دار نداشته باشید، ممکن است به هدف نرسید. دقایق کوتاهی را در هر هفته برای بررسی سطح پیشرفت در کار و نحوه هماهنگ شدن با اهداف تان اختصاص دهید.

در هر دسته ای از جست وجوگران که قرار بگیرید، باید هر روز به سمت هدف خود حرکت کنید. تنها سؤال این است که چگونه باید به هدف رسید.