آیا کسب و کار شما برای استفاده از هوش مصنوعی آماده است؟

یک موج عظیم در حال نزدیک شدن به سواحل تمام صنایع است؛ موجی به نام هوش مصنوعی که قول می‌‎دهد هر آنچه را که لمس می‌ کند، برای همیشه تغییر دهد. در اتاق‌ های هیأت مدیره گفت وگوهای مضطربانه‌ ای در جریان است. رهبران از خود می‌ پرسند:«آیا ما آماده هستیم؟». اما این سوال، هرچند منطقی، بر پایه یک فرض بنیادین اشتباه بنا شده است. ما به آمادگی برای هوش مصنوعی به عنوان یک ماراتن تکنولوژیک نگاه می‌ کنیم؛ مسابقه‌ ای برای خریدن بهترین نرم‌ افزارها، استخدام گران‌ ترین دانشمندان داده و راه‌ اندازی پروژه‌ های آزمایشی پرزرق و برق. 

این نگاه خطرناک و گمراه کننده است. آمادگی برای هوش مصنوعی یک چالش تکنولوژیک نیست؛ این یک معاینه کامل و بی‌ رحمانه سازمانی است. هوش مصنوعی مانند یک آینه قدرتمند عمل می‌ کند که تمام شکاف‌ ها، ناکارآمدی‌ ها و بیماری‌ های پنهان در فرهنگ، استراتژی و زیرساخت داده‌ های یک شرکت را با وضوحی ترسناک آشکار می‌ سازد. این مقاله به این موضوع می‌ پردازد که چرا سفر به سوی هوش مصنوعی، نه با خریدن الگوریتم‌ ها، بلکه با پرسیدن سوالات بسیار عمیق‌ تر و سخت‌ تر در مورد خود سازمان آغاز می‌ شود.

معماری داده‌ ها

هوش مصنوعی بدون داده مانند یک موتور فراری بدون سوخت است؛ یک قطعه مهندسی شگفت‌ انگیز که کاملا بی‌ فایده است. بزرگ‌ ترین مانع در مسیر پیاده‌ سازی موفق هوش مصنوعی پیچیدگی خود الگوریتم‌ ها نیست، بلکه وضعیت فاجعه‌ بار داده‌ ها در اکثر سازمان‌ ها است. 

برای دهه‌ ها شرکت‌ ها داده‌ ها را به عنوان یک محصول جانبی دیجیتال و خسته‌ کننده تلقی کرده‌ اند. داده‌ ها در سیلوهای جداگانه، در فرمت‌ های ناهماهنگ و با کیفیت پایین انباشته شده‌ اند. یک استراتژی داده واقعی که داده را به عنوان یک دارایی استراتژیک و حیاتی در نظر بگیرد، یک مفهوم بیگانه برای بسیاری از مدیران بوده است. 

حال آنها ناگهان انتظار دارند که الگوریتم‌ های هوشمند، از این باتلاق اطلاعاتی، طلا استخراج کنند. این غیرممکن است. شرکتی مانند آمازون، امپراتوری خود را نه بر روی هوش مصنوعی، بلکه بر روی یک وسواس 20 ساله بر زیرساخت داده‌ های تمیز و یکپارچه بنا کرد. آنها قبل از آنکه به فکر ساختن موتورهای پیشنهاد محصول پیچیده بیفتند، مطمئن شدند که هر کلیک، هر جست‎وجو و هر خرید، به صورت استاندارد ثبت، ذخیره و قابل دسترس است. 

آمادگی برای هوش مصنوعی با یک پروژه فناوری اطلاعات پرزرق و برق شروع نمی‌ شود؛ با کار طاقت‌ فرسا و غیرهیجان انگیز تمییز کردن، استانداردسازی و یکپارچه کردن داده‌ ها در سراسر سازمان آغاز می‌ گردد.

مطلب مرتبط: توسعه کسب و کار با هوش مصنوعی

بازآموزی شناختی فرآیندهای کسب و کار

شما می‌ توانید بهترین فناوری جهان را خریداری کنید، اما اگر کارمندان شما از آن بترسند، آن را درک نکنند یا ندانند که چگونه باید از آن برای بهبود تصمیم‌ گیری‌ های‎شان استفاده کنند، شما تنها یک سرمایه‌ گذاری بسیار گران قیمت انجام داده‌ اید که در حال خاک خوردن است. 

آمادگی برای هوش مصنوعی یک چالش مدیریت تغییر در مقیاسی است که تاکنون ندیده‌ ایم. این نیازمند یک بازآموزی شناختی در سراسر سازمان است؛ از کارمندان خط مقدم گرفته تا مدیران ارشد. این به معنای آن است که به جای ترس از اینکه هوش مصنوعی شغل آنها را خواهد گرفت، باید این ذهنیت را ایجاد کرد که هوش مصنوعی یک شریک شناختی است؛ ابزاری که آنها را از انجام کارهای تکراری و خسته‌ کننده رها کرده و به آنها اجازه می‌ دهد تا بر روی حل مسائل پیچیده‌ تر و خلاقانه‌ تر تمرکز کنند. 

شرکت مایکروسافت تحت رهبری ساتیا نادلا یک نمونه درخشان از این تحول فرهنگی است. آنها از یک فرهنگ «همه چیز را بدان» به یک فرهنگ «همه چیز را یاد بگیر» حرکت کردند. این تغییر فرهنگی، زمین را برای پذیرش و استفاده خلاقانه از هوش مصنوعی در تمام محصولات شان آماده کرد. 

آمادگی واقعی به معنای سرمایه‌ گذاری بر روی کارگاه‌ های آموزشی، ایجاد مسیر های شغلی جدید و ساختن فرهنگی است که در آن، کنجکاوی و آزمایشگری، حتی اگر به شکست منجر شود، تشویق می‌ گردد.

مطلب مرتبط: مزایا و معایب هوش مصنوعی در عرصه کسب و کار

قطب‌ نمای استراتژیک

یکی از بزرگ‌ ترین تله‌ ها رویکرد پروژه محور به هوش مصنوعی است. یک دپارتمان ممکن است یک پروژه آزمایشی برای استفاده از چت‌ بات در خدمات مشتری راه‌ اندازی کند و دپارتمان دیگری، یک الگوریتم برای بهینه‌ سازی زنجیره تامین. اینها مانند روشن کردن چراغ‌ قوه‌ های پراکنده در یک جنگل تاریک هستند؛ هر کدام نور کوچکی را در یک نقطه ایجاد می‌ کنند، اما هیچ دید جامعی از کل مسیر پیش رو ارائه نمی‌ دهند. آمادگی برای هوش مصنوعی، نیازمند یک قطب‌ نمای استراتژیک است که توسط رهبری ارشد سازمان تنظیم شده باشد. 

این یعنی پاسخ دادن به یک سوال بنیادین:«ما می‌ خواهیم از هوش مصنوعی برای رسیدن به چه مزیت رقابتی منحصر به فردی استفاده کنیم؟». آیا هدف ما، ایجاد یک تجربه مشتری بی‌ نظیر مانند نتفلیکس است؟ یا بهینه‌ سازی عملیاتی در سطح جهانی مانند والمارت؟ این چشم‌ انداز استراتژیک، باید تمام سرمایه‌ گذاری‌ ها در حوزه هوش مصنوعی را هدایت کرده و آنها را از پروژه‌ های منزوی، به یک حرکت هماهنگ و یکپارچه تبدیل نماید. این کار، نیازمند آن است که مدیران عامل و اعضای هیأت مدیره، درک عمیقی از پتانسیل و محدودیت‌ های این فناوری داشته باشند و آن را به عنوان یک اولویت اصلی در دستور کار استراتژیک سازمان قرار دهند.

نرده های محافظ نامرئی

در نهایت، یک سازمان ممکن است بهترین داده‌ ها، با استعدادترین افراد و شفاف‌ ترین استراتژی را داشته باشد، اما اگر بر روی یک پایه اخلاقی سست بنا شده باشد، تنها در حال ساختن یک سلاح بسیار قدرتمند است که می‌ تواند خود را نابود کند. یک الگوریتم هوش مصنوعی که به صورت ناخواسته، در تصمیمات اعطای وام، تبعیض نژادی قائل شود یا در فرآیند استخدام، علیه یک جنسیت خاص سوگیری داشته باشد، می‌ تواند در عرض چند ساعت، شهرت یک برند را که برای دهه‌ ها ساخته شده است، از بین ببرد. 

آمادگی برای هوش مصنوعی، به طور جدایی ناپذیری با آمادگی برای «حکمرانی و اخلاق هوش مصنوعی» گره خورده است. این یعنی ایجاد یک چارچوب مشخص برای نظارت بر الگوریتم‌ ها، تضمین شفافیت در تصمیم‌ گیری‌ های آنها و مهمتر از همه، ساختن تیمی با تنوع دیدگاهی که بتواند سوگیری‌ های ناخودآگاه را قبل از آنکه به کد تبدیل شوند، شناسایی و حذف کند. 

شرکت‌ هایی مانند گوگل، با وجود تمام چالش‌ ها، تیم‌ های بزرگی را برای تمرکز بر روی اخلاق هوش مصنوعی تشکیل داده‌ اند، زیرا درک کرده‌ اند که اعتماد، ارزشمندترین دارایی در اقتصاد دیجیتال است و اگر این اعتماد از بین برود، هیچ برتری تکنولوژیکی نخواهد توانست آن را بازگرداند.

مطلب مرتبط: هوش مصنوعی به توسعه کسب و کارها کمک می کند

آمادگی برای هوش مصنوعی یک سفر به بیرون برای کشف فناوری‌ های جدید نیست، بلکه یک سفر به درون برای کشف و اصلاح سازمان است. سوال واقعی این نیست که «آیا هوش مصنوعی برای ما آماده است؟»، بلکه این است که «آیا ما برای بازنگری در عمیق‌ ترین فرضیات خود در مورد نحوه کار کردن، رهبری کردن و تصمیم‌ گیری آماده هستیم؟». سازمان‌ هایی که به این سوال با فروتنی و شجاعت پاسخ دهند، نه تنها از موج هوش مصنوعی جان سالم به در خواهند برد، بلکه یاد خواهند گرفت که چگونه بر روی آن سوار شده و به سواحلی برسند که دیگران حتی قادر به تصور آن نیستند.

منابع:

https://online.hbs.edu

https://lumenalta.com