گاهی تنش های تجاری به شکل تیترهای بزرگ “تعرفه خودرو” دیده می شود؛ اما بخش بزرگی از اثر واقعی در کالاهای مصرفی و مواد غذایی رخ می دهد—جایی که فشار مستقیماً به زنجیره تامین، قیمت مصرف کننده و حاشیه سود برندها منتقل می شود. لبنیات هم دقیقاً چنین کالایی است: حساس، رقابتی و وابسته به سیاست های حمایتی.
به گزارش گاردین، چین اعلام کرده بر برخی محصولات لبنی وارداتی از اتحادیه اروپا عوارض موقت تا ۴۲.۷٪ اعمال می کند و استدلال کرده واردات یارانه ای به تولیدکنندگان داخلی آسیب می زند. این اقدام در ادامه تنش های تجاری بین دو طرف و فضای پرریسک تجارت جهانی انجام شده است.
تحلیل مدیریتی: برای شرکت های غذایی و زنجیره های خرده فروشی، این نوع خبر یعنی “ریسک قیمت گذاری” و “ریسک تامین”. اگر شما برند یا واردکننده اید، باید سناریوهای جایگزین تامین (کشورهای ثالث)، تغییر ترکیب محصول، مذاکره مجدد با تامین کنندگان و حتی بازطراحی بسته بندی/پوزیشنینگ را آماده داشته باشید. برای کارآفرین ها هم یک زاویه فرصت وجود دارد: وقتی تعرفه ها بالا می رود، فضای رشد برای تولید داخلی، برندهای خصوصی (Private Label) و نوآوری های جایگزین (مثلاً محصولات با مواد اولیه محلی) بیشتر می شود. در اقتصاد بی ثبات، شرکت هایی که زنجیره تامین چابک تر دارند، مزیت رقابتی بزرگی می گیرند.