سونی کنترل «Peanuts» را گرفت؛ وقتی نوستالژی به دارایی استراتژیک تبدیل می شود

برندهایی مثل «اسنوپی و چارلی براون» فقط یک کاراکتر کارتونی نیستند؛ یک دارایی چندمنظوره اند: محتوا، لایسنس، کالاهای مصرفی، بازی، پارک های موضوعی و همکاری های تجاری. برای غول هایی مثل سونی، خرید چنین آی پی هایی یعنی ساخت موتور درآمدی بلندمدت که نسبت به نوسان بازار سخت افزار یا حتی موفقیت یک فیلم خاص، پایدارتر است.

به گزارش آسوشیتدپرس، سونی با خرید ۴۱٪ سهم اضافی از شرکت کانادایی WildBrain، سهم خود را در برند Peanuts به ۸۰٪ رسانده و خانواده شولز ۲۰٪ را نگه می دارند. ارزش معامله حدود ۴۵۷ میلیون دلار اعلام شده است.

این حرکت را باید در چارچوب یک روند بزرگ تر دید: شرکت های رسانه ای در عصر استریمینگ و رقابت شدید محتوا، دنبال «آی پی های تضمینی» هستند—دارایی هایی که چند نسل با آن ارتباط دارند و می توانند بارها بازتولید شوند. سونی با داشتن بازوهای موسیقی و فیلم، می تواند این دارایی را در چند مسیر هم زمان رشد دهد: انیمیشن های جدید، همکاری با پلتفرم ها، محصولات جانبی و حتی بازی و تجربه های تعاملی. در همین حال WildBrain هم با فروش سهم، نقدینگی برای سرمایه گذاری روی برندهای دیگرش به دست می آورد.

تحلیل کوتاه: برای مدیران و کارآفرین ها، نکته مهم این است که «دارایی ناملموس» اگر درست مدیریت شود، می تواند به اندازه کارخانه و تجهیزات ارزش بسازد. اما مدیریت آی پی یک مهارت است: باید تعادل بین بهره برداری کوتاه مدت (فروش لایسنس و کالا) و حفظ اعتبار بلندمدت برند برقرار شود. اگر زیاده روی شود، برند فرسوده می شود. اگر محافظه کاری بیش از حد باشد، فرصت های درآمدی از دست می رود. سونی عملاً روی توان خودش در این بازی شرط بسته است.