هند سال هاست می خواهد در زنجیره نیمه رساناها جایگاه جدی بگیرد، اما ساخت کارخانه های پیشرفته (Fab) پرهزینه، زمان بر و نیازمند اکوسیستم عظیم است. به همین دلیل، مسیر واقع بینانه تر بسیاری کشورها این است: ابتدا سراغ بخش هایی مثل مونتاژ، تست و بسته بندی (ATMP) بروند؛ جایی که هم سریع تر به اشتغال و صادرات تبدیل می شود و هم دروازه ورود به مراحل پیچیده تر است.
به گزارش الجزیره، هند می کوشد به یک هاب اضافی برای شرکت هایی تبدیل شود که می خواهند تولید را فراتر از چین گسترش دهند، و تمرکز قابل توجهی روی بخش مونتاژ، تست و بسته بندی دیده می شود. در گزارش به رشد تقاضای داخلی هند و برنامه ها برای افزایش ظرفیت و جذب سرمایه اشاره شده و این سوال محوری مطرح است که آیا هند می تواند به رقیبی جدی کنار آمریکا، تایوان و چین تبدیل شود یا نه.
تحلیل کوتاه: این خبر برای مدیران زنجیره تأمین جهانی مهم است؛ چون «تنوع جغرافیایی تولید» دیگر یک گزینه لوکس نیست—یک ضرورت مدیریت ریسک است. برای کارآفرین ها هم فرصت روشن است: اگر کشوری وارد موج نیمه رسانا شود، فقط کارخانه نیست که سود می برد؛ شرکت های مواد، ماشین آلات، نرم افزارهای کنترل تولید، لجستیک تخصصی، آموزش نیروی انسانی و حتی مدیریت مصرف انرژی هم رشد می کنند. نکته حیاتی این است که این بازارها اغلب B2B و بلندمدت اند؛ یعنی باید با صبر و استانداردسازی وارد شد، نه با رشد هیجانی کوتاه مدت.