تسلا در آستینِ تگزاس وارد مرحله ای شده که برخی خودروهایش را به صورت کاملاً بی راننده—بدون حضور ناظر انسانی داخل خودرو—روی خیابان ها آزمایش می کند. ویدئویی که در شبکه های اجتماعی دست به دست شد و سپس با واکنش مستقیم ایلان ماسک همراه شد، دوباره نگاه ها را به پروژه روبوتاکسی تسلا برگرداند: پروژه ای که وعده اش سال هاست داده می شود و حالا هر نشانه از نزدیک شدن به اجرای واقعی، می تواند روی بازار، رقبا و رگولاتورها اثر بگذارد.

به گزارش Business Insider، ماسک گفته این آزمایش ها فعلاً با مشتری پولی انجام نمی شود، اما تعداد خودروهای فعال روبوتاکسی در آستین افزایش یافته و برنامه توسعه سریع تر ناوگان مطرح است. این تغییر مهم است، چون فاصله بین «آزمایش کنترل شده» و «حرکت بدون ناظر انسانی» دقیقاً همان نقطه ای است که هم ارزش اقتصادی پروژه را بالا می برد و هم حساسیت ایمنی و نظارتی را چند برابر می کند.
برای صنعت حمل ونقل، این خبر یعنی رقابت بر سر «زمان تجاری سازی» داغ تر می شود. اگر تسلا بتواند به طور پایدار و ایمن، ناوگان بدون ناظر را گسترش دهد، هزینه های عملیاتی تاکسی اینترنتی می تواند تغییر کند و مدل های درآمدی تازه ای شکل بگیرد. اما از سوی دیگر، هر حادثه یا خطای پررنگ می تواند موجی از سخت گیری نظارتی را به راه بیندازد و سرعت رشد را کند کند.
آنچه این خبر برای مدیران کسب وکار معنی می دهد این است که فناوری های «انقلابی» معمولاً دو مسیر همزمان دارند: مسیر هیجان بازار و مسیر الزامات رگولاتوری. اگر کسب وکاری دارید که روی فناوری های حساس (حمل ونقل، سلامت، مالی) بنا شده، باید از همان ابتدا تیم حقوقی/تنظیم گری و مدیریت ریسک را کنار تیم فنی جدی بگیرید. و اگر در اکوسیستم استارتاپی هستید، این یک فرصت هم هست: خدمات داده، مانیتورینگ ایمنی، بیمه، و ابزارهای مدیریت ناوگان می تواند با رشد روبوتاکسی ها تبدیل به بازارهای بزرگ جانبی شود.