مرکز پژوهش های مجلس گزارش داد / تأثیر سیاست های تعدیل اقتصادی بر فقر

فرصت امروز: آمار و ارقام از میزان فقر در جهان متفاوت است. عده ای از کشورها فقر مطلق را می سنجند و گروه دیگری فقر چندبعدی را مطرح می کنند. فقر چندبعدی، ابعاد متعددی از فقر و محرومیت از امكانات را در نظر می گیرد و دو عنصر میزان فراگیری و شدت فقر را نیز همزمان لحاظ می کند.

مرکز پژوهش های مجلس در گزارشی با عنوان «اندازه گیری فقر چندبعدی در ایران و نگاهی به تجارب جهانی كاهش فقر» به بررسی این شاخص پرداخته و آورده است که در مناطق شهری شاخص فقر چند بعدی از حدود 27درصد در سال 1370 به حدود 41درصد در سال 1373 می رسد که بیشترین میزان این شاخص برای خانوارهای شهری در طول سال های مورد بررسی است و علت آن می تواند اجرای سیاست های تعدیل اقتصادی باشد.

بر اساس این گزارش، روند این شاخص در مناطق روستایی ایران طی سال های مورد بررسی کاهشی بوده و از 0/3540 در سال 1370 به 0/0664 در سال 1393 رسیده است که بیش از 80 درصد کاهش طی این سال ها را نشان می دهد. این کاهش به منزله کاهش وسعت و شدت فقر چندبعدی در طی سال های 1370 – 1393 در مناطق روستایی است.

درخصوص مناطق شهری ایران، این شاخص تا سال 1373 روندی صعودی داشته و از 0/1332 در سال 1370 به 0/1895 در سال 1373 رسیده که بالاترین میزان طی این دوره است. بعد از کاهش در سال 1374 تا سال 1387 روند تقریبا یكنواختی را طی می کند، اما از سال 1387 به بعد به طور متوسط صعودی بوده به طوری که تا سال 1393 به عدد 0/1242 می رسد که علت آن می تواند تورم های بالا، رکود اواخر دهه 1380 و بروز تحریم ها در اوایل دهه 1390 باشد.

براساس گزارش مرکز پژوهش های مجلس، با توجه به موارد فنی محاسبه شاخص فقر چندبعدی الكیر و فوستر، سری زمانی شاخص چندبعدی فقر برای اولین بار در ایران محاسبه شد که کامل ترین شاخص فقر است.

این اطلاعات نشان می دهد که در مناطق روستایی براساس روش اول شاخص نسبت سرشمار در طی سال های مورد بررسی به استثنای چند سال کاهش داشته است. این شاخص بیان می کند که با توجه به معیارهای تعریف شده و خطوط فقر، بیش از 60درصد خانوارها در سال 70 دچار فقر (از ابعاد مختلف) بوده اند، اما خوشبختانه در سال های مورد بررسی از ابعاد مختلف فقر کاهش داشته و به حدود 15درصد در سال 1393 برای مناطق روستایی می رسد.