بزرگ ترین شرط بندی تاریخ AI؟

گزارش ها از مذاکرات انویدیا برای سرمایه گذاری بسیار بزرگ در OpenAI خبر می دهند؛ سرمایه گذاری ای که اگر نهایی شود، نه فقط یکی از بزرگ ترین تامین مالی های تاریخ فناوری، بلکه یک نقطه عطف در معماری قدرت در اقتصاد هوش مصنوعی خواهد بود. انویدیا امروز ستون فقرات محاسبات AI است: بخش بزرگی از مدل های بزرگ زبانی و دیتاسنترهای هوش مصنوعی با GPU های این شرکت تغذیه می شوند. OpenAI هم یکی از بزرگ ترین مصرف کنندگان این توان پردازشی است. بنابراین سرمایه گذاری مستقیم انویدیا در OpenAI یعنی همگرایی عمیق تر میان تولیدکننده زیرساخت و سازنده مدل.

به گزارش رویترز، انویدیا در آستانه نهایی کردن سرمایه گذاری حدود ۳۰ میلیارد دلاری در OpenAI است؛ بخشی از دور تامین مالی بسیار بزرگی که می تواند بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار جذب کند و ارزش گذاری OpenAI را در محدوده بسیار بالا قرار دهد.

چرا این خبر بازار را تکان می دهد؟ چون در اکوسیستم AI، هر بازیگر بزرگ می خواهد جایگاهش را تثبیت کند: سازندگان چیپ، تامین کنندگان کلود، و شرکت های سازنده مدل. سرمایه گذاری انویدیا دو معنا دارد. اول، «حفظ مشتری» در مقیاس حداکثری: اگر OpenAI با سرمایه جدید بخش بزرگی از آن را صرف خرید چیپ و ظرفیت محاسباتی کند، انویدیا هم از رشد تقاضا منتفع می شود. دوم، «دسترسی به ارزش افزوده بالادستی»: انویدیا تا امروز عمدتا از فروش سخت افزار و اکوسیستم نرم افزاری مثل CUDA سود می برد، اما سهم گرفتن از شرکتی مانند OpenAI یعنی ورود به لایه ای که ارزش برند، داده، مدل و محصول نهایی ساخته می شود.

همزمان، گزارش های دیگر نشان می دهند که این تامین مالی می تواند با حضور بازیگران بزرگ دیگری مثل سافت بانک و حتی برخی شرکت های بزرگ فناوری همراه باشد. این یعنی رقابت برای مالکیت و کنترل آینده AI وارد فاز تازه ای شده است: فاز «سرمایه گذاری های عظیم و قفل کردن زنجیره تامین.

اما این داستان یک روی دیگر هم دارد: نگرانی از حباب. وقتی اعداد تامین مالی و ارزش گذاری به شکل انفجاری بالا می رود، بخشی از بازار می پرسد آیا درآمدها و مسیر سودآوری با این سرعت رشد می کند یا نه. حتی اگر OpenAI امروز درآمد بالایی داشته باشد، هزینه محاسبات و سرمایه گذاری در زیرساخت آنقدر سنگین است که سرمایه های چند ده میلیاردی هم می توانند سریع مصرف شوند. بنابراین، چنین خبرهایی همزمان دو احساس متضاد ایجاد می کند: خوش بینی به آینده AI و نگرانی از ارزش گذاری های بیش از حد.

در نهایت، اگر این سرمایه گذاری نهایی شود، پیامش روشن است: جنگ AI دیگر جنگ محصول نیست؛ جنگ زیرساخت، سرمایه و مقیاس است. شرکتی که بتواند مطمئن ترین دسترسی به توان محاسباتی و سرمایه را داشته باشد، احتمال بیشتری دارد که در نسل بعدی سرویس های هوشمند، استاندارد بازار را تعیین کند.