سهام افت کرد و نفت بالا رفت؛ ژئوپلیتیک دوباره فرمان بازار را گرفت

در یک چرخش آشنا اما پرهزینه برای سرمایه گذاران، بازارها بار دیگر نشان دادند که وقتی سایه ژئوپلیتیک سنگین می شود، «ریسک» سریع تر از هر چیز دیگری قیمت گذاری می شود. در تازه ترین موج خبری، سهام جهانی تحت فشار قرار گرفت و در مقابل، نفت با جهش همراه شد؛ ترکیبی که معمولا پیام مشخصی دارد: سرمایه در حال حرکت به سمت دارایی هایی است که از ریسک عرضه یا تنش سیاسی تاثیر مستقیم می گیرند. این وضعیت، یادآور این نکته است که حتی در دوران روایت های تکنولوژیک و هوش مصنوعی، یک خبر امنیتی یا یک تنش سیاسی می تواند جریان پول را در چند ساعت تغییر دهد.

به گزارش بلومبرگ، با بالا گرفتن نگرانی ها درباره تشدید تنش های مرتبط با ایران، نفت به بالاترین سطح چند ماه اخیر رسید و همزمان شاخص های سهامی تمایل به عقب نشینی نشان دادند؛ در همین چارچوب، نفت برنت تا حوالی ۷۲ دلار در هر بشکه گزارش شد و فضای ریسک گریزی در معاملات تقویت شد.

چرا بازار اینقدر سریع واکنش نشان می دهد؟ چون نفت علاوه بر اینکه یک کالای صنعتی است، «دارایی ژئوپلیتیک» هم هست. هر نشانه ای از تهدید مسیرهای حمل و نقل، محدودیت صادرات، یا افزایش احتمال درگیری، در ذهن بازار به معنی «ریسک عرضه» است و ریسک عرضه یعنی پرمیوم قیمت. در چنین شرایطی، معامله گران انرژی معمولا پیش از روشن شدن واقعیت میدانی، با خریدهای احتیاطی وارد می شوند. نتیجه: قیمت نفت بالا می رود، حتی اگر هنوز تغییر واقعی در عرضه رخ نداده باشد.

در سمت سهام، داستان برعکس است. افزایش قیمت انرژی می تواند از مسیر تورم، به نرخ بهره فشار بیاورد و هزینه تولید را بالا ببرد. همین کافی است تا بازار سهام که از قبل هم با نگرانی های فناوری و ارزش گذاری های سنگین درگیر است، یک دلیل دیگر برای کاهش اشتها پیدا کند. ضمن اینکه وقتی تنش ها بالا می گیرد، مدیران سرمایه ترجیح می دهند بخشی از ریسک پرتفوی را کم کنند: فروش سهام، خرید اوراق یا نگه داشتن نقدینگی.

نکته مهم اینجاست که چنین روزهایی معمولا به یک «تغییر رژیم کوتاه مدت» در بازار منجر می شود: از روایت رشد و درآمد شرکت ها به روایت سیاست و ریسک. برای فعالان بازار، پیام عملی این است که ابزارهای مدیریت ریسک (هجینگ انرژی، کاهش اهرم، یا افزایش وزن دارایی های دفاعی) اهمیت بیشتری پیدا می کند. همچنین بخش هایی مثل خطوط هوایی، حمل و نقل و صنایع انرژی بر معمولا حساس ترند، در حالی که تولیدکنندگان انرژی و برخی صنایع دفاعی ممکن است نسبتا مقاوم تر عمل کنند.

اگر این موج ژئوپلیتیک ادامه پیدا کند، بازار نفت می تواند پرنوسان بماند و سهام هم تا روشن شدن چشم انداز، در وضعیت شکننده قرار گیرد. اما اگر تنش فروکش کند، معمولا بخشی از پرمیوم نفت تخلیه می شود و بازار سهام تلاش می کند به روایت های اقتصادی برگردد.v