سعید لیلاز، رئیس دفتر اقتصاد حزب كارگزاران سازندگی است و به همین دلیل مورد توجه رسانهها قرار دارد و تحلیلهای وی از اقتصاد ایران عموما با اقبال مردان تصمیمساز مواجه میشود. این تحلیلگر اقتصاد ایران امیدواریاش نسبت به كسب رشد حدود ۴ درصد در سال ۱۳۹۵ را با دادن آدرسهای جزیی از منابع رشد بیان کرد و افزود: ارقام و اعداد و شرایط نشان میدهد كه ظرفیتهای خالی اقتصاد ایران بهویژه در بخشهای صنعت، معدن و نفت میتواند سرچشمه رشد اقتصادی تا حد ۴ درصد در سال ۱۳۹۵ باشد.
به گزارش ساعت 24، این کارشناس اقتصادی با اشاره به آمارهای رشد سال ۱۳۹۴ عنوان کرد: پیشبینیها این است كه رشد مثبت و در حد یك درصد بوده است. از طرف دیگر امسال خودروسازها میتوانند روی فروش یك میلیون و ۵۰ هزار دستگاه خودرو حساب باز كنند و افزایش فروش و تولید انواع خودرو به تنهایی میتواند نزدیك به ۰.۵ درصد رشد تولید ناخالص داخلی را محقق كند. این رخدادی است كه در سال ۱۳۹۳ تجربه كردهایم و در آن تردیدی نیست. آن دوستان اقتصاددانی كه امیدواری به رشد ۴ تا ۵ درصدی اقتصاد ندارند باید به این مسائل جزییتر اما با اهمیت و واقعی توجه داشته باشند.
وی در ادامه افزود: باید افزایش فروش و صادرات نفت ایران در سال ۱۳۹۵ را جدی گرفت و این متغیر واقعی اقتصاد نیز با رشد قابل توجه در سال ۱۳۹۵ نسبت به سال ۱۳۹۴ مواجه خواهد شد. با توجه به اینكه سهم نفت در تولید ناخالص داخلی ایران حدود ۱۵ درصد است، این افزایش صادرات كه به سرعت اتفاق افتاده است و نزدیك به ۲ میلیون بشكه در روز است، سهمی قابل توجه و شاید در حدود یك درصد در تولید ناخالص داخلی داشته باشد. تجربه چند ماه گذشته پس از برجام و فروش دهها میلیون بشكه نفت ذخیره شده ایران كه پیش از این در كشتیها و در روی دریاها مانده بود نشان میدهد كه رشد صادرات نفت ممكن است. ایران میتواند با انعطاف بیشتر در بازار فروش نفت و كسب اعتماد مشتریان قدیمیاش بهویژه در آسیا، سهم قبلی خود در اوپك را به دست آورد.
لیلاز با اشاره به سایر منابع رشد ادامه داد: تجربه تاریخی اقتصاد ایران در دوران معاصر نشان میدهد بخش كشاورزی همواره و در تحت هر وضعیتی میتواند رشد مثبت را به دست آورد و با توجه به سهم بالایش در تركیب تولید ملی باز هم به كمك رشد سال ۱۳۹۵ میآید كه به نظرم در بدترین وضعیت میتواند یك تا ۱.۵ درصد باشد. از سوی دیگر بخش خدمات نیز هرگز در ایران كمتر از یك درصد رشد را تجربه نكرده است. یادمان باشد كه كاهش تنش در سیاست خارجی هزینه مبادلات خارجی در پول و كالا را نیز كاهش داده و همین متغیر نیز میتواند به یك عامل واقعی رشد تبدیل شود. كسانی كه میخواهند به مسئله رشد اقتصاد ایران توجه كنند یادشان باشد كه همواره در مقاطع گوناگون وقتی ظرفیتها خالی بوده است توانستهایم رشدهای خوب داشته باشیم. نزدیكترین تجربه سال ۱۳۹۳ است و پیش از آن نیز در سال پس از پایان جنگ تحمیلی این اتفاق افتاد.