سؤال مدیر:
برای تصمیم های مهم همه منتظرند، جلسات زیاد می شود، اما خروجی کم است. چطور تصمیم گیری را سریع کنیم بدون اینکه خطا زیاد شود؟

پاسخ کلینیک:
کندی تصمیم گیری معمولاً از نبود نقش ها و نبود چارچوب تصمیم می آید. وقتی مشخص نیست چه کسی باید تصمیم بگیرد، همه در تصمیم شریک می شوند و هیچ کس مالک تصمیم نیست. عامل دوم، ترس از پاسخ گویی است: اگر فرهنگ سازمانی خطا را نمی پذیرد، افراد تصمیم را عقب می اندازند تا مسئولیت گردنشان نیفتد. عامل سوم، جمع آوری بی پایان اطلاعات است؛ به جای اینکه با داده کافی تصمیم بگیرند، دنبال داده کامل می روند و زمان از دست می رود.
راه حل، تعریف «نوع تصمیم» است: تصمیم های برگشت پذیر و غیر برگشت پذیر. برای تصمیم های برگشت پذیر باید سریع عمل کرد و سپس اصلاح کرد؛ اما برای تصمیم های غیر برگشت پذیر باید زمان بیشتری گذاشت. همچنین «مالک تصمیم» تعیین کن و مشخص کن چه کسانی مشورت می دهند و چه کسانی فقط مطلع می شوند.
ابزار کاربردی دیگر، ضرب الاجل تصمیم است: هر تصمیم باید تاریخ داشته باشد. و جلسه تصمیم باید با سه خروجی تمام شود: تصمیم، مسئول اجرا، زمان اجرا.
اقدام این هفته: سه تصمیم معطل را انتخاب کن، برای هرکدام مالک و ضرب الاجل تعیین کن و جلسه را فقط برای گرفتن تصمیم برگزار کن، نه گزارش خوانی.