یکی از مهم‌ترین اعداد اقتصادی ۲۴ ساعت گذشته نه از چین و آمریکا، بلکه از ویتنام آمده است. اقتصاد این کشور در سه‌ماهه سوم ۹.۹۵ درصد نسبت به سال قبل رشد کرده؛ سریع‌ترین رشد فصلی آن از دوران همه‌گیری کرونا.
داده‌های رسمی که رویترز منتشر کرده نشان می‌دهد صادرات و سرمایه‌گذاری زیرساختی موتور اصلی رشد بوده‌اند. صادرات کالایی ویتنام فقط در سپتامبر ۳۹.۱ درصد افزایش یافته و به ۵۹.۴۸ میلیارد دلار رسیده است. در ۹ ماه نخست سال نیز صادرات با رشد ۲۴.۵ درصدی به ۴۳۴.۳ میلیارد دلار رسیده است. تولید صنعتی سپتامبر نیز ۱۶.۷ درصد رشد کرده و ورود سرمایه خارجی در ۹ ماه نخست با افزایش ۱۲.۱ درصدی به ۲۱.۱ میلیارد دلار رسیده است.
اما این رشد بدون هزینه نیست. واردات ۹ ماهه با سرعت بیشتری، یعنی ۳۶.۷ درصد، افزایش یافته و ویتنام با کسری تجاری رکورد ۱۹.۴۲ میلیارد دلاری روبه‌رو شده است. افزایش قیمت انرژی یکی از عوامل اصلی بوده؛ حجم واردات نفت خام کاهش یافته اما ارزش آن بالا رفته و ارزش واردات سوخت پالایش‌شده نیز به‌شدت افزایش یافته است. تورم سپتامبر نیز به ۵.۰۸ درصد رسیده است.
برای ایران، داستان ویتنام فقط درباره یک اقتصاد پررشد نیست. این کشور در حال تبدیل‌شدن به یک پایگاه جدی‌تر برای تولید صادراتی، جذب سرمایه خارجی و زنجیره تأمین آسیاست. بخشی از تولیدی که شرکت‌های بین‌المللی نمی‌خواهند کاملاً در چین متمرکز کنند می‌تواند به کشورهایی مانند ویتنام منتقل شود.
این روند از یک طرف برای صادرکنندگان ایرانی مواد پتروشیمی، فلز، ماده اولیه و محصولات صنعتی یک بازار بالقوه رو به رشد ایجاد می‌کند. از طرف دیگر، ویتنام می‌تواند در کالاهای صنعتی، الکترونیک، پوشاک، قطعه و محصولات صادراتی به رقیب جدی‌تری در بازارهای جهانی تبدیل شود.
نکته مهم برای مدیر ایرانی این است که نقشه آسیا را فقط با «چین و هند» نبیند. جنوب‌شرق آسیا در حال جذب کارخانه، سرمایه و زنجیره تأمین است و شرکت‌هایی که زودتر این بازارها را بشناسند ممکن است مسیر صادرات یا تأمین تازه‌ای پیدا کنند.
اقدام امروز: اگر شرکت شما صادرات B2B، مواد اولیه یا تجهیزات دارد، ویتنام را به فهرست بازارهای ارزیابی اضافه کنید. همزمان بررسی کنید آیا تأمین کالا از زنجیره‌های تولید ویتنام می‌تواند ریسک وابستگی کامل به چین را کاهش دهد.