بحران فرآورده‌های نفتی که دیروز با توقف صادرات سوخت چین جدی‌تر شد، امروز وارد مرحله تازه‌ای شده است. دولت آمریکا اعلام کرده ممنوعیت صادرات دیزل را اجرا نخواهد کرد؛ در همان حال کشورهای G7 برای مهار کمبود و قیمت‌های بالا به آزادسازی هماهنگ ذخایر اضطراری روی آورده‌اند.
طبق گزارش رویترز، G7 توافق کرده در مجموع حدود ۱۰۰ میلیون بشکه دیزل و سایر ذخایر نفتی را از طریق آژانس بین‌المللی انرژی وارد بازار کند. برنامه طی چهار ماه اجرا می‌شود، اما بخش قابل‌توجهی از دیزل قرار است در ۲۰ روز نخست آزاد شود. چند ساعت بعد نیز رئیس‌جمهور آمریکا گفت برنامه‌ای برای ممنوعیت صادرات دیزل ندارد.
این دو تصمیم در کنار هم پیام مهمی دارد: دولت‌ها فعلاً می‌خواهند کمبود را از طریق افزایش عرضه ذخایر مدیریت کنند، نه با محدودکردن جریان تجارت. این می‌تواند بخشی از فشار کوتاه‌مدت قیمت را کاهش دهد، اما استفاده از ذخایر اضطراری خود نشان می‌دهد بازار فرآورده هنوز در وضعیت عادی نیست.
برای کسب‌وکار ایرانی این موضوع از قیمت نفت خام مهم‌تر است. دیزل وارد هزینه کامیون، کشاورزی، معدن، حمل دریایی، ژنراتور و زنجیره تأمین جهانی می‌شود. آزادسازی ذخایر ممکن است جهش قیمت را مهار کند، اما شرکت نباید فرض کند هزینه حمل فوراً به سطح قبلی برمی‌گردد؛ زیرا پالایش، کشتی، بیمه و موجودی انبار همچنان محدودیت دارند.
اقدام امروز: برای بودجه فصل آینده دو سناریو داشته باشید: «موفقیت آزادسازی ذخایر و کاهش تدریجی قیمت» و «تداوم کمبود پس از مصرف ذخایر». در قرارداد حمل و خرید مواد اولیه، سوخت را با یک قیمت ثابت برای چند ماه نبندید.