قیمت نفت عقب نشست؛ پشت پرده نزول

فرصت امروز: نفت امروز (۲۳ فوریه ۲۰۲۶) بعد از رشد قابل توجه هفته گذشته وارد فاز اصلاح شد و بخشی از «پرمیوم ریسک ژئوپلیتیک» را پس داد. برنت در محدوده حدود ۷۱ تا ۷۲ دلار در هر بشکه نوسان کرد و نفت آمریکا (WTI) هم به حوالی ۶۶ دلار برگشت (حدود ۶۶.۱ دلار). این عقب نشینی وقتی مهم تر می شود که بدانیم هر دو شاخص در هفته منتهی به جمعه گذشته بیش از ۵ درصد رشد کرده بودند و جمعه با قیمت های حدود ۷۱.۷۶ دلار برای برنت و ۶۶.۳۹ دلار برای WTI بسته شدند.

تصویر عددی یک هفته اخیر

در بازه تقریبی ۱۶ تا ۲۳ فوریه، مسیر کلی بازار این بود: ابتدا ریسک های ژئوپلیتیک و نگرانی از اختلال عرضه باعث شد قیمت ها بالا بروند و حتی به محدوده های بالاتر چندماهه نزدیک شوند، اما از ابتدای این هفته با پررنگ شدن نشانه های دیپلماتیک و همزمان نگرانی از رشد اقتصاد جهانی، بازار وارد فاز احتیاط شد. برای مقایسه دامنه نوسان، در افت های تندتر اوایل ماه هم برنت تا ۶۷.۵۲ دلار و WTI تا ۶۲.۸۴ دلار پایین آمده بود؛ یعنی رالی اخیر بخش زیادی از افت قبلی را جبران کرده و حالا بازار در یک نقطه حساس بین «ریسک» و «واقعیت های تقاضا» ایستاده است.

چرا امروز قیمت نفت پایین آمد

عامل اول تخلیه پرمیوم ریسک به خاطر سیگنال های دیپلماتیک است. بازار در هفته گذشته بخش مهمی از افزایش قیمت را روی سناریوی تشدید تنش و احتمال اختلال عرضه قیمت گذاری کرده بود؛ وقتی امروز احتمال مسیر مذاکره و کاهش تنش جدی تر دیده می شود، همان پرمیوم ریسک با سرعت تخلیه می شود.

عامل دوم نگرانی از تقاضا و رشد جهانی است. هر خبر یا فضای منفی درباره رشد اقتصاد جهانی (از جمله حساسیت بازار به سیاست های تجاری و تعرفه ای) بلافاصله به معنی ترس از کاهش تقاضای سوخت تفسیر می شود و فشار فروش ایجاد می کند، حتی اگر داده های عرضه کوتاه مدت حمایتی باشد.

عامل سوم دوگانه «مازاد عرضه در افق ۲۰۲۶» در برابر «شوک های مقطعی عرضه» است. بخشی از تحلیلگران معتقدند در افق سال ۲۰۲۶ ریسک مازاد عرضه وجود دارد، اما در کوتاه مدت بازار با ریسک های سیاسی و اختلالات زنجیره عرضه بالا و پایین می شود. نتیجه این تضاد، نوسان های تند و برگشت های سریع است: یک خبر تنش زا قیمت را بالا می برد و یک خبر آرام کننده همان حرکت را خنثی می کند.

عامل چهارم نقش داده های موجودی و بازار فیزیکی است. در آمریکا گزارش هفتگی موجودی ها برای هفته منتهی به ۱۳ فوریه از کاهش حدود ۹ میلیون بشکه ای ذخایر نفت خام و رسیدن آن به حدود ۴۱۹.۸ میلیون بشکه خبر می داد. این جنس داده ها معمولا در کوتاه مدت حمایت ایجاد می کنند، اما اگر همزمان روایت غالب بازار «ریسک افت تقاضا» باشد، اثر حمایتی موجودی ها کم رنگ می شود و قیمت همچنان اصلاح می کند.

جمع بندی نظر کارشناسان خارجی

جمع بندی دیدگاه بسیاری از تحلیلگران بین المللی این است که قیمت نفت فعلا به جای یک روند یک طرفه، درگیر یک بازی دو عاملی است: از یک سو اخبار ژئوپلیتیک و مسیر مذاکره که پرمیوم ریسک را بالا و پایین می کند، و از سوی دیگر نگرانی های رشد جهانی که سمت تقاضا را تعیین می کند. به همین دلیل، واکنش ها کوتاه مدت و رفت و برگشتی شده و بازار بیشتر از آنکه «جهتی» باشد «خبرمحور» است.

۳ سناریو برای هفته پیش رو

سناریوی پایه نوسان در کانال فعلی. اگر نه خبر قطعی از تشدید تنش برسد و نه خبر قطعی از توافق یا شوک منفی اقتصاد جهانی، برنت احتمالا حول کانال ۷۰ تا ۷۳ و WTI حوالی ۶۵ تا ۶۷ نوسان می کند و بازار در حالت انتظار می ماند.

سناریوی نزولی تخلیه بیشتر پرمیوم ریسک. اگر خبرهای مثبت تر از مسیر دیپلماسی برسد یا ترس از کند شدن رشد جهانی تقویت شود، احتمال شکسته شدن سطح های حمایتی و برگشت برنت به زیر ۷۰ دلار بالا می رود، چون بخشی از قیمت فعلی حاصل ریسک ژئوپلیتیک است نه بهبود قطعی تقاضا.

سناریوی صعودی شوک عرضه یا بازگشت تنش. اگر تنش ها دوباره بالا بگیرد یا بازار نشانه معتبر از تهدید عرضه و مسیرهای حساس انتقال نفت دریافت کند، نفت می تواند خیلی سریع چند دلار جهش کند، چون معامله گران در چنین فضاهایی ناچارند ریسک را پیش خور کنند.