در بسیاری از شرکت‌ها اضافه‌کردن محصول جدید نشانه رشد تلقی می‌شود.

یک طعم تازه، یک سایز جدید، یک بسته‌بندی متفاوت، یک مدل دیگر یا یک نسخه مخصوص مشتری عمده.

فروش می‌گوید:

«بازار این را می‌خواهد.»

تولید می‌گوید:

«می‌توانیم بسازیم.»

و محصول جدید وارد سبد می‌شود.

اما یک سؤال معمولاً پرسیده نمی‌شود:

این SKU جدید چه مقدار پیچیدگی به کسب‌وکار اضافه می‌کند؟

گاهی محصولی که روی کاغذ حاشیه سود خوبی دارد، بعد از احتساب توقف خط، تعویض قالب، موجودی کم‌گردش، بسته‌بندی اختصاصی، ضایعات و کنترل کیفیت، یکی از کم‌سودترین محصولات شرکت است.

یک کارخانه فرضی

دو محصول را مقایسه کنیم.

محصول A

فروش ماهانه:

۳ میلیارد تومان

حاشیه مشارکت:

۳۰ درصد

پس حاشیه مشارکت اولیه:

۹۰۰ میلیون تومان

این محصول در بچ‌های بزرگ تولید می‌شود، بسته‌بندی استاندارد دارد و خط فقط ماهی دو بار برای آن Setup می‌شود.

محصول B

فروش ماهانه:

۱.۴ میلیارد تومان

حاشیه مشارکت:

۳۵ درصد

در نگاه اول حتی بهتر به نظر می‌رسد.

حاشیه مشارکت اولیه:

۴۹۰ میلیون تومان

اما B چهار نوع بسته‌بندی، سفارش‌های خرد، تولیدهای کوتاه و تغییر مکرر تنظیمات خط دارد.

هزینه پنهان شروع می‌شود

فرض کنیم هزینه‌های اختصاصی ماهانه B چنین باشد:

Setup و توقف خط: ۱۲۰ میلیون

تعویض بسته‌بندی و Cleaning: ۶۵ میلیون

ضایعات بچ‌های کوچک: ۵۵ میلیون

موجودی بسته‌بندی اختصاصی: ۴۰ میلیون

QC و برنامه‌ریزی اضافه: ۲۵ میلیون

مرجوعی و موجودی کم‌گردش: ۳۰ میلیون

جمع:

۳۳۵ میلیون تومان

پس سود عملیاتی واقعی B از منظر این تحلیل:

۴۹۰ − ۳۳۵ = ۱۵۵ میلیون تومان

است.

محصولی که در گزارش فروش حاشیه ۳۵درصدی دارد، بعد از پیچیدگی فقط بخش کوچکی از آن را نگه می‌دارد.

مشکل اصلی چیست؟

شرکت‌ها هزینه مواد اولیه و مستقیم را معمولاً خوب اندازه می‌گیرند.

اما هزینه‌های زیر بین همه محصولات پخش می‌شوند:

  • زمان تعویض خط

  • توقف تولید

  • تنظیم دستگاه

  • بسته‌بندی اختصاصی

  • خرید حداقل سفارش مواد

  • انبار

  • کنترل کیفیت

  • برنامه‌ریزی

  • سفارش‌های کوچک

  • ضایعات

  • کالای راکد

در نتیجه SKU پیچیده، بخشی از هزینه خودش را روی محصولات پرفروش‌تر می‌اندازد.

و مدیر فکر می‌کند همه محصولات سودآورند.

دارایی اختصاصی این شماره: SKU Complexity Calculator

برای هر محصول این جدول را بسازید:

متغیر مقدار
فروش ...
حاشیه مشارکت اولیه ...
تعداد Setup ...
هزینه Setup ...
هزینه بسته‌بندی اختصاصی ...
ضایعات ...
موجودی راکد ...
QC/برنامه‌ریزی ...
سود تعدیل‌شده ...

فرمول:

سود تعدیل‌شده SKU = حاشیه مشارکت − هزینه پیچیدگی

حالا محصولات را براساس ستون آخر رتبه‌بندی کنید.

ممکن است نتیجه با رتبه‌بندی فروش کاملاً متفاوت باشد.

یک شاخص ساده‌تر

اگر داده دقیق ندارید، پنج عامل را از صفر تا پنج امتیاز دهید:

تعداد Setup
تعداد نوع بسته‌بندی
حجم کم هر Batch
موجودی اختصاصی
نیاز به خدمات یا QC ویژه

جمع امتیاز:

۰ تا ۲۵

هرچه عدد بالاتر باشد، محصول پیچیدگی بیشتری ایجاد می‌کند.

بعد SKUهای دارای:

فروش پایین + Complexity Score بالا

را برای بازبینی انتخاب کنید.

حذف محصول تنها راه نیست

وقتی محصول پیچیده پیدا شد، الزاماً نباید حذف شود.

چهار گزینه دارید:

افزایش حداقل سفارش

مشتری به‌جای ۵۰ واحد، حداقل ۳۰۰ واحد سفارش دهد.

افزایش قیمت

هزینه پیچیدگی وارد قیمت شود.

کاهش دفعات تولید

به‌جای تولید هفتگی، ماهی یک Batch بزرگ‌تر تولید شود.

استانداردسازی

بسته‌بندی، قطعه یا ماده اختصاصی با گزینه مشترک جایگزین شود.

گاهی همین اصلاحات یک SKU ضعیف را دوباره سودآور می‌کنند.

مثال تصمیم مدیریتی

فرض کنید مشتری محصول B می‌گوید این مدل اختصاصی برایش ضروری است.

شرکت دو انتخاب دارد.

مدل فعلی:

سفارش کوچک + قیمت معمول

مدل جدید:

حداقل سفارش بزرگ‌تر یا Premium Price

اگر مشتری حاضر نیست هزینه پیچیدگی محصول اختصاصی خودش را بپردازد، سؤال مهمی ایجاد می‌شود:

چرا سایر مشتریان شرکت باید هزینه آن را پرداخت کنند؟

هزینه فرصت خط تولید

پیچیدگی فقط هزینه مستقیم ندارد.

محصول B ممکن است سه ساعت خط را برای Setup و Cleaning متوقف کند.

اگر همان خط در هر ساعت:

۸۰ میلیون تومان حاشیه مشارکت

تولید می‌کند، سه ساعت توقف یعنی:

۲۴۰ میلیون تومان فرصت ازدست‌رفته

در بسیاری از کارخانه‌ها این عدد حتی در حسابداری SKU دیده نمی‌شود.

قانون 80/20 را آزمایش کنید

در بسیاری از کسب‌وکارها تعداد کمی از محصولات بخش بزرگی از سود را تولید می‌کنند.

بنابراین این سؤال را بررسی کنید:

۲۰ درصد کم‌فروش‌ترین SKUها چند درصد سود واقعی شرکت را می‌سازند؟

اگر پاسخ مثلاً:

۳ درصد

باشد، اما همین گروه:

۳۰ درصد Setupها
۲۵ درصد موجودی بسته‌بندی
و ۲۰ درصد شکایات عملیاتی

را ایجاد کند، سبد محصول نیاز به جراحی دارد.

حکم کالبدشکافی

تنوع محصول همیشه مزیت رقابتی نیست.

از نقطه‌ای به بعد، تنوع می‌تواند به:

موجودی بیشتر + Batch کوچک‌تر + توقف بیشتر + ضایعات بالاتر + نقدینگی کمتر

تبدیل شود.

بنابراین مدیر نباید فقط بپرسد:

«کدام محصول فروش دارد؟»

سؤال دقیق‌تر این است:

«کدام محصول بعد از پرداخت هزینه پیچیدگی هنوز ارزش نگه‌داشتن دارد؟»

گاهی افزایش سود از ساخت محصول جدید نمی‌آید.

از حذف پیچیدگی محصول قدیمی می‌آید.

Forsat 2.0

دارایی این شماره: SKU Complexity Calculator

ورودی‌ها:

Sales + Contribution Margin + Setup + Changeover + Scrap + Inventory + QC

خروجی:

Adjusted SKU Profit + Complexity Score + Keep / Reprice / Simplify / Exit