مسکن برای خانوارهای ایرانی از دو جنبه اهمیت اساسی دارد؛ اول سهم آن از ثروت خانوار و دوم سهم آن از سبد هزینه خانوار. در اعداد و ارقام مربوط به هر دوی این شاخص‌ها، نسبت به میانگین جهانی یا کشورهای توسعه یافته، تفاوت معناداری مشاهده می‌شود.
دارایی‌های خانوار، عموما به دو دسته کلی تقسیم می‌شوند؛ دارایی‌های مالی (مانند سپرده‌ها، وجه نقد، اوراق مشارکت و بیمه عمر) و غیر مالی (مانند املاک و مستغلات، طلا، کسب و کار شخصی و کالاهای بادوام مانند اتومبیل). براساس برآوردها، سهم املاک و مستغلات از ثروت خانوار ایرانی حدود 90 درصد است. این نسبت در بسیاری از کشورهای دیگر بسیار کمتر است. به عنوان مثال در آمریکا حدود 30 درصد ثروت، اشخاص و خانوارها به املاک و مستغلات مربوط می‌شود. در این کشور سهم سپرده‌های بانکی، بیمه‌ها، سهام و اوراق قرضه نسبت به ایران بسیار زیاد است. این مقایسه تفاوت ساختاری ترکیب ثروت خانوار ایرانی را با نقاط توسعه یافته جهان نشان می‌دهد.