بازار جهانی نفت دوباره به یکی از متغیرهای تعیین‌کننده برای کسب‌وکارها تبدیل شده است. افزایش قیمت نفت فقط برای دولت‌ها و شرکت‌های انرژی مهم نیست؛ برای مدیر ایرانی می‌تواند به معنای گران‌تر شدن حمل‌ونقل، افزایش هزینه بیمه، بالا رفتن قیمت مواد اولیه، رشد هزینه واردات و حتی تغییر انتظارات در بازار ارز و طلا باشد.

به گزارش رویترز، بازارهای جهانی در هفته گذشته زیر فشار همزمان افزایش بازده اوراق و رشد قیمت نفت قرار گرفتند و نفت برنت به نزدیکی ۹۵ دلار در هر بشکه رسید. رویترز همچنین نوشته تشدید تنش‌های آمریکا و ایران و نگرانی از تحریم‌های سخت‌تر، یکی از عوامل اصلی رشد قیمت نفت بوده است.

اثر بر ایران چیست؟
برای ایران، نفت ۹۵ دلاری فقط یک عدد در بازار جهانی نیست. این قیمت می‌تواند روی انتظارات فعالان اقتصادی اثر بگذارد؛ مخصوصاً در بازاری که نرخ ارز، قیمت طلا، هزینه حمل‌ونقل و قیمت کالاهای وارداتی به‌شدت به اخبار سیاسی و انرژی واکنش نشان می‌دهند. اگر نفت گران بماند، هزینه لجستیک جهانی، سوخت، بیمه حمل و حتی برخی مواد پتروشیمی می‌تواند بالا برود.

کدام کسب‌وکارها باید مراقب باشند؟
واردکنندگان مواد اولیه، شرکت‌های حمل‌ونقل، تولیدکنندگان بسته‌بندی، صنایع غذایی وابسته به نهاده وارداتی، کارخانه‌های مصرف‌کننده مواد پتروشیمی، صادرکنندگان کامودیتی و شرکت‌هایی که فروش اعتباری یا قراردادهای مدت‌دار دارند، باید این خبر را جدی بگیرند. خطر اصلی این است که شرکت امروز با قیمت ثابت بفروشد، اما فردا هزینه جایگزینی کالا یا مواد اولیه بالاتر برود.

چه کسانی ممکن است منتفع شوند؟
برخی صادرکنندگان انرژی‌محور یا شرکت‌هایی که محصولاتشان با قیمت‌های جهانی همبستگی دارد، ممکن است از رشد قیمت جهانی منتفع شوند. با این حال، این نفع همیشه قطعی نیست؛ چون همزمان هزینه حمل، بیمه، ریسک تسویه و محدودیت‌های تجاری هم می‌تواند بالا برود.

مدیر ایرانی امروز چه کاری انجام دهد؟
مدیران خرید و فروش باید قراردادهای سه‌ماهه را بازبینی کنند. در فروش‌های مدت‌دار، بند تعدیل قیمت اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. واردکنندگان بهتر است نرخ حمل و بیمه را دوباره استعلام بگیرند و فقط به قیمت کالا توجه نکنند. تولیدکنندگان هم باید سناریوی افزایش قیمت تمام‌شده را در بودجه کوتاه‌مدت خود لحاظ کنند.

جمع‌بندی فرصت امروز:
خبر نفت برای کسب‌وکار ایرانی یعنی هشدار درباره «قیمت تمام‌شده». هر مدیری که با واردات، حمل‌ونقل، مواد اولیه یا فروش مدت‌دار سروکار دارد، باید این خبر را به تصمیم عملیاتی تبدیل کند، نه صرفاً یک خبر خارجی بداند.